گل نرگس کی می آیی؟!

"میم حا،میم،دال"وآفریده شدی در هاله ای از نور،در گوشه ای از عرش،در مدار سیزده ستاره دنباله

دار،وخداوند اراده کرد رونمایت را بردارد،با آفرینش آدم وتو را با روح مقدس در او دمید.اگر نبودید شما دو

گنجینه ارزشمند چه لطفی داشت سجده فرشتگان ،مشتی خاک را؟

آن ها آدم را سجده کردند در حالی که بیشترینشان تو را در او رصد نکرده بودند.وحوا از تو سهمی داشت

هنگام زادن شیث.

تو در زبور وآوازهای داود جاری بودی در متن انجیل می درخشیدی وتورات بهار را با تو تصویر می کرد.

زمین تو را چشم در راه است.

او دیده است قتل هابیل را.

در آغوش کشیده است کودکانی را که به جای ابراهیم وموسی با دست گرگ های نمرود وفرعون دریده شدند.

او ایوب گونه هزاران آسیه را در خود جای داده است.وبه خود لرزیده است با طغیان عاد وثمود ومظلومانه

سکوت کرده است آن هنگام که دخترکان معصوم پنجه در خاک به دنبال روزنه ای می گشتند برای جرعه

ای از زندگی.

زمین دیده است ولرزیده است همچنان که می بیند ومی لرزد ودم نمی زند.

حالا که زبور وانجیل وتورات خاک گرفته اند حالا که یهود رو به روی"یهوه"چنگالهایش را در حنجر تمام

مظلومان عالم فرو کرده است؛

حالا که پیروان مسیح،او را به صلیب کشیده می انگارند وکورکورانه به سوی سراب تمدن می تازند؛حالا

که برخی از فیلسوفان در بازارها می گردند واذعان می کنند که خدا را کشته اندزمین باز هم در سکوت،تو

را می خواند.ببین هزاران سال است که او تشنه عطر گل های یاس است.

خدا کند که بیاید ....