چه کنم؟؟؟؟!!!

             بلای جانسوز عصر ما غییبت نیست ،غفلت است.

شیعه اگردر حضورآب دل به سراب می سپارد چگونه نام خود را شیعه می گذارد؟

کدام عاشقی بی یاد معشوق زیستن می تواند؟کدام عاشقی یک لحظه بی خاطر معشوق سر می کند؟کدام عاشقی هرازگاه به یاد معشوق می افتد ومحبوب را در ردیف دیگر امور روزمره خویش می بیند؟کدام عاشق هجران کشیده ای خوردوخوراک وخواب ولذت می فهمد؟

این ننگ وعار برای عاشق نیست که از معشوق بشنود که ما تو را از یاد نمی بریم ومراعات تو را فرونمی گذاریم واو...واو بی اشتیاق زیارت معشوق سر کند ویاد او را فرو بگذارد...!این اوج بی معرفتی محب نیست که بداند وبشنودکه محبوب به شادمانی او شادوبا اندوه او غمگین می گردد،مریضی اش محبوب را بیمار می کند،هرگاه دست به دعا بردارد محبوب آمین می گویدوآن زمان که سکوت کندمحبوب برایش وبه جایش دعا می کندواو سر از پای نشناسد وقالب تهی نکند؟

آری بلای جانسوزما غفلت است،غیبت نیست."وغیبته منا"او غایب نیست پرده بر چشم های ماست چه کس صادقانه دست به دعا برآورده است مخلصانه امام خویش را طلب کرده است وپاسخ نگرفته است؟

برخی امام را طلب می کنند ودیگران را هم.اینان تا آن زمان که چشم به ابواب چند گانه دارند،دستشان به دست امام نمی رسد.بعضی امام را طلب می کنند اما نه به خاطر امام که برای وصول به حاجات خویش.می بینی که امام را صدا می کند با تضرعی جانسوز وجگرخراش.اما آنچه می طلبد،دیدار حیات بخش امام نیست حل مشکلات ووصول به حاجات خویش است.این سخن نه بدان معناست که درتلاطم مشکلات به سراغ امام نباید رفت وقضای حوائج واستجابت دعا ورفع موانع را از او نباید خواست بلکه به عکس همه چیز از نزول باران تا شفای بیماران را از امام باید طلب کرد که تقدیر ومشیت همه چیز در عالم به دست اوست وهیچ کار بی اشارت مژگان اوبه سرانجام نمی رسد.سخن این است که شوق دیدار اما چیزی است وعریضه وعرضه حاجات دنیوی،چیز دیگر.سخن این است که ساقی این بارگاه به ظرفیت وجام همت مهمان می نگرد ،محبوب به ظرفیت دل محب نگاه می کند."ان هذه القلوب اوعیه وخیرها واوعاها"یکی به هوای بهشت در مصیبت حسین(ع) اشک می ریزد.یکی درمجلس حسین(ع)بر مصییبت خویش می گرید.یکی را معرفت حسین(ع) ومعرفت به مصیبت حسین(ع) می گریاند.هر کس به قدر جام معرفت خویش از دست های امام نوش می کند.امام دست نیافتنی نیست.دست های ما بسته است.امام در پرده غیبت نیست پرده بر چشم های ماست وآنچه ما را از زیارت امام محروم می کند غیبت امام نیست غفلت است.

آری بلای جانسوز غفلت غفلت است

 خدایا آن را که خبری شد خبری باز نیامد